Zo’n negen jaar geleden leerde hij zijn vrouw kennen, in Cuba. “Ze was daar op vakantie, we werden verliefd en een jaar later ging ik naar Nederland.” Valerio kwam in Rotterdam terecht, waar hij nog steeds samen met zijn vrouw woont en een kapperszaak runt (op de Nieuwe Binnenweg), en natuurlijk bezoek je als Rotterdammer het WPT. “Ik ben hier, omdat ik van honkbal houd. Dat hoef je toch niet te vragen. Ik kom uit Cuba, daar is honkbal dé sport.”

Zelf heeft Valerio ook altijd gehonkbald, maar echt hoog heeft hij niet gespeeld. “Ja wat wil je. De concurrentie in Cuba is wel heel groot. Iedereen in Cuba honkbalt.” Sinds een paar jaar speelt hij herensoftbal in een ‘Cubaans team’. “Honkbal is leuker, maar op mijn leeftijd ga je softballen. We zijn allemaal veertig plus, sommigen zelfs vijftig plus, maar we staan wel mooi bovenaan. We winnen alles.”