“Soms ga ik even vijf of tien minuutjes naar het veld, maar dan ga ik gauw weer terug. Ik heb gewoon geen tijd om rustig naar het honkbal te gaan zitten kijken. Ik moet steeds opletten. De auto’s komen de hele dag door en ik wil niemand laten wachten.”

In het dagelijks leven werkt John als suppoost bij Sparta en via één van de jongens kon hij hier komen werken. “Bij Sparta doe ik hetzelfde werk. Dat is ook leuk. Het levert veel sociale contacten op. Soms zie ik hier dezelfde mensen als bij Sparta. Zo is Peter Bonthuis, directeur van Sparta, hier ook al een paar keer binnen geweest.”

Dit WPT is al weer zijn zevende of achtste toernooi en John heeft het zichtbaar naar zijn zin. “Tuurlijk is het leuk. Anders zou ik het toch niet doen”, zegt hij lachend, terwijl hij met een vriendelijk gezicht knikt naar de automobilist die voor de poort staat. Misschien is het nu al wel de zestigste keer die dag dat hij de poort voor een bezoeker opendoet.