Harry is tijdens elke wedstrijd te vinden in het scorehok. Hij houdt van iedere speler zo’n vijftig gegevens bij (circa veertig voor de slagman en een stuk of tien voor de veldspeler) en van een werper een stuk of dertig. “Je moet denken aan van alles en nog wat”, zegt hij. “Van een slagman houd ik bijvoorbeeld bij hoeveel honkslagen hij slaat, hoeveel binnengeslagen punten, hoe vaak hij aan slag komt, vier wijd, drie slag. Alles gaat de computer in. Hoewel alles? Hier in Nederland valt het nog wel mee hoor. In Amerika houdt een statisticus veel meer bij. Daar staat een dag na de wedstrijd de krant echt vol met cijfers. Zij houden ook bij hoe een linkshandige werper het doet op een rechtse/linkse slagman, op kunstgras of gewoon gras, in een middag- of een avondwedstrijd. Alles.”

Harry is gek op getallen. Altijd al geweest. “Mijn moeder was scoorster. Zij deed altijd de statistieken in Haarlem. Ik weet dus niet beter. Mijn ouders hebben me al in de kinderwagen op het honkbalveld gezet en eigenlijk ben ik er nooit meer weggegaan.” Volgens Harry is het tegenwoordig een “fluitje van een cent “ om de gegevens te verwerken. “Ik werk vanaf 1977 op de computer, eerst met een excelachtig programma, dat nog behoorlijk wat actie vergde. Toen bedacht ik dat het bij wijze van spreken met één druk op de knop ook moest kunnen. Ik heb in die tijd een software-programma gemaakt, dat nu nog steeds prima werkt. Kijk, zie je dat. Actie van 6 naar 3. Dat voer ik in en veel meer hoef ik niet te doen. Het programma rekent nu zelf door en verwerkt de gegevens voor de slagman, de werper, de korte stop en de eerste honkman. Supersimpel dus.”

Makkelijk oké, maar geniet Harry wel van een wedstrijd als hij steeds gegevens moet invoeren? “Natuurlijk wel, maar ik geef toe dat het wel eens voorkomt dat ik je na een wedstrijd de einduitslag niet kan melden. Ik ben dol op honkbal, zou het liefst 365 dagen per jaar naar een honkbalwedstrijd kijken. Maar ja, het verdient niet zo best. Daarom werk ik bij TNO. Ik ontwikkel software. Zit dus wel dagelijks in de exacte hoek, maar werk niet altijd met cijfers.”