Hoe kwam U in aanraking met de sport?

“Ik ben in 2002 voor het eerst naar de Haarlemse honkbalweek geweest met een goede vriend van mij. De eerste wedstrijd die ik zag was Nederland – Amerika. In die wedstrijd pitchte Patrick de Lange. Na die wedstrijd kreeg hij last van schouderklachten en kwam zo bij mij in de praktijk. Vanuit de praktijk zijn we meegegroeid het team in.”

Wie is de beste speler allertijden?

“De catcher van Cuba, Ariel Pestano. Hij is minimaal twee keer Olympisch kampioen geworden en toch is deze man ontzettend benaderbaar. Hij speelt goed en is ontzettend open naar het publiek. Je ziet aan deze speler dat hij echt vecht voor zijn team, ook als het wat minder gaat blijft hij een voorbeeld voor de rest.”

Mooiste honkbalherinnering?

“De overwinning op de Dominicaanse Repu-bliek. Hét moment dat het Nederlands team écht geschiedenis heeft geschreven. Die wedstrijd was een typisch geval van David tegen Goliath. Niemand dacht dat we een kans hadden en toch wonnen we. De eerste keer was iedereen uitzinning, maar dat het ook de tweede keer lukte, was helemaal speciaal. Alsof je het onmogelijke waarmaakt.”

Aanval of Verdediging?

“De aanval is een vorm van mentaliteit. In de aanval zit de wil om altijd te willen winnen. Verdediging heeft dat ook wel, maar dat is meer een positieve vorm van agressiviteit. Je wint een wedstrijd op de aanval en daar kom je alleen met de juiste mentaliteit.”

Wat vindt u van de sfeer in Rotterdam?

“Dit is voor mij een heel leerzaam toernooi. Het is een nieuw team, met veel jonge spelers. Je ziet aan deze spelers dat ze er echt voor vechten. Hun hart ligt bij het spel en dat haalt het beste in ze naar boven. Het mooie van het Rotterdamse publiek is, dat ze echt komen om naar mooi honkbal te kijken, ze komen niet alleen voor de overwinning. Het publiek juicht bij mooie acties van beide partijen. Zeker nu het toernooi verder gevorderd is zie je dat het publiek echt enthousiast wordt.”