Rob, dat was Rob Cordemans, routinier van Sparta/Feyenoord en algemeen beschouwd als de beste werper van Nederland. Doordat hij wat last had van zijn nek, was hij nog niet eerder te bewonderen geweest op het twaalfde World Port Tournament. Persoonlijk heeft Cordemans graag met Cubanen te maken, daarin ziet hij voor zichzelf de grootste uitdaging. Maar Delmonico besloot in overleg met pitchercoach Jim Stoeckel en met het oog op zijn lichte ongemak en de situatie in het toernooi hem nog een dag respijt te geven. ‘Achteraf is het een goede keus geweest om langer te wachten met mij’, wilde de werper wel toegeven. Zelf was de geboren Schiedammer ook wel een beetje verbaasd dat het gisteravond tegen de Japanse studenten zo goed ging. ‘Ik heb er geen verklaring voor. Ik had twee weken niet gegooid, ben eigenlijk alleen maar behandeld. Ja, je kunt inderdaad wel zeggen dat dat geholpen heeft. Ik voelde me prima en al mijn pitches kwamen er goed uit. Ik heb drie verschillende en daarmee probeer ik elke keer strikes te gooien. Dat lukte constant.’

Zes slagmensen schakelde Oranjes nummer 19 eigenhandig uit, in menig ander geval schoot zijn veld hem te hulp. Eén Japanner slechts slaagde erin hem vier wijd te ontfutselen, een andere student benam hem het zicht op een no-no, een no hit, no runzege. ‘Jammer, ja’, beaamde Cordemans. ‘Het was nog een schlemielig hitje ook, ik kon er net niet bij. Maar ik zit er niet mee, hoor. Belangrijker is dat we hebben gewonnen en nog in het toernooi zitten.’

Zo dacht Delmonico er vanzelfsprekend ook over. De opluchting over de ruime triomf – zijn eerste op Nederlandse bodem – was van het gezicht van de Amerikaan af te lezen. ‘Zondag tegen Cuba was al te zien dat we eraan kwamen. Vanavond speelden we agressief en geconcentreerd, we sloegen goed en de uitstekende pitching van Cordemans in combinatie met een solide verdediging deed de rest.’ ’s Middags voor de wedstrijd had de bondscoach Bryan Engelhardt nog een hart onder de riem gestoken na diens reservebeurt tegen Cuba. De peptalk had succes, want de powerhitter van Corendon Kinhem en Oranje sloeg vier uit vier, zorgde zelf voor drie punten en hielp daarnaast nog drie ploeggenoten over de thuisplaat. Bas de Jong had na zijn demonstratie van slagkracht tegen Cuba geen aanmoediging nodig en voegde aan zijn vijf honkslagen van zondag er gisteravond nog drie toe, waaronder twee heel harde doubles. De verste klap kwam van de knuppel van Sidney de Jong. De Japanse outfielder Ken Hinomoto zag de bal al over de boarding verdwijnen voor een homerun, maar haalde opgelucht adem toen dat feest net niet doorging. Een twee-honkslag – een van de vijf – was het resultaat.

Oranje presenteerde zich tegen de Aziaten in een aangepaste formatie. Doordat Nick Urbanus, de uitblinker van de wedstrijd tegen Cuba, ziek achterbleef in het hotel, bewaakte Michael Duursma het tweede honk, nam Raily Legito diens korte stoppositie over en speelde Vince Rooi op ‘drie’. Verrassend was de keuze voor Mark-Jan Moorman op het eerste honk boven Jeffrey Arends. Maar ook deze ‘rookie’ (van Konica Minolta Pioniers) maakte zijn selectie meer dan waar met twee gave hits. Alleszins het vermelden waard waren voorts de prachtvangen van Raily Legito, Bas de Jong en Eugène Kingsale.

Nederland telt nog mee op het WPT en dat verleidde de verheugde organisatoren tot een mooi gebaar naar de toeschouwers van gisteravond. Als zij hun kaartje bewaren, mogen zij vanavond gratis en voor niets naar Cuba-Taiwan komen kijken. Over Cuba gesproken, iemand wilde gisteravond van Rob Cordemans weten of het er nog van komt, gooien tegen Cuba op dit toernooi. Voordat de pitcher antwoord kon geven, was ‘skipper’ Delmonico hem vóór. ‘You bet! Wat dacht je van de finale? Ik zou maar alvast een kaartje kopen.’