Twee van de beste werpers uit de zojuist beëindigde competitie moesten eraan te pas komen om de honkballers van Cuba de hoofdprijs te bezorgen in het twaalfde World Port Tournament. Starter Miguel A. González werd vorige week uitgeroepen tot MVP, Meest Waardevolle Speler van de Cubaanse playoffs. Zijn opvolger, Maikel Folch, haalde het All Starteam van de 48ste National Series als linkshandige pitcher. Beter bewijs dat het Nederlands team, tegenstander in de finale van gistermiddag, voor vol werd aangezien door manager Roger Machado was nauwelijks te vinden.

Aan de uiteindelijk nog ruim uitgevallen overwinning (9-3) verleenden ook nog drie positiespelers uit het All Starteam hun medewerking: de outfielders Giorvis Duvergel en Leonys Martin plus tweede honkman Yoilán Cerce. Voor aangewezen slagman Rolando Meriño ruimde de keuzecommissie een plaats in als catcher in het denkbeeldige sterrenteam. Het was duidelijk dat Machado het risico wilde vermijden dat Oranje voor eigen publiek boven zichzelf zou uitstijgen en zijn formatie met de zoveelste deceptie zou opzadelen.

Het verspelen van de Olympische titel vorig najaar (aan Zuid-Korea), de vroegtijdige uitschakeling voor de World Baseball Classic in maart van dit jaar, het zit ze op het honkbalgekke eiland behoorlijk hoog. Machado kon het zich eenvoudig niet veroorloven met lege handen terug te keren uit Rotterdam, zeker niet met de selectie die hem ter beschikking stond. Jong, gretig, ruim getalenteerd en aangevuld met enkele nog zeer gemotiveerde routiniers.

Dat het vernieuwde Nederlands team tot in de gelijkmakende zesde slagbeurt gelijke tred hield met dit bovengemiddelde gezelschap vervulde in ieder geval bondscoach Rod Delmonico met grote tevredenheid. ‘De jongens hebben met het hart, met passie gespeeld. Daar hou ik van.'  De Amerikaan vroeg vooral aandacht voor de manier waarop Oranje de finale van het WPT had bereikt. ‘Dat we hier na vier verloren wedstrijden alsnog in de finale stonden, is in één woord geweldig. Ik ben hartstikke trots.'

Dubbele overwinningen op Japan en Taiwan (waarvan enkele een dubbeltje op z'n kant) voorkwamen dat het evenement in de Maasstad het in de finale ook nog eens zonder de thuisploeg moest stellen. Bovendien verwierf de nieuwe ‘skipper' door die comeback het voordeel van de twijfel bij het gros van de fans.
Delmonico over de samenstelling van zijn selectie die liefst acht nieuwe gezichten telde: ‘Met de keuze voor de 25 beste spelers van de competitie heb je nog niet altijd het beste team. Het gaat ook om de chemie, het moet klikken tussen de spelers. Ze moeten bereid zijn offers te brengen voor elkaar, voor het team. En het allerbelangrijkste in mijn ogen is passie, en daaraan ontbrak het ons niet in dit toernooi.'
Over de jonge spelers die hun debuut maakten in Oranje: ‘Ik heb die jongens niet geselecteerd met het oog op de toekomst, welnee! Ik ben er absoluut zeker van dat zij tot de 25 beste spelers behoren die er op dit moment beschikbaar zijn in de hoofdklasse.'

Met drie, later vier ‘rookies' in de ploeg moest Nederland het na een hoopgevend begin toch afleggen tegen de gretige Cubanen. Een van hen, de 29-jarige Bas de Jong, zette de publieksfavoriet in de tweede inning op voorsprong, maar onder meer door een homerun van catcher Eriel Sánchez liep Cuba uit naar 3-1. Provocerend gedrag van de slagman lokte een reactie van werper David Bergman uit en dat leidde bijna tot een algehele vechtpartij. Vooral dankzij sussend optreden van scheidsrechter Marlo Remilia kwam het daar niet van. Co-captain Sidney de Jong (Eugène Kingsale is de andere) putte er in de volgende slagbeurt de juiste inspiratie uit en mepte, met Raily Legito op de honken, de bal over de boarding, 3-3.

Het betekende het einde van Miguel González en de entree van een andere sterpitcher, Maikel Folch. Bij hem had de Nederlandse aanval daarna niet meer zoveel in te brengen. Alleen Jeffrey Arends, in het veld gekomen voor Mark-Jan Moorman, ontfutselde de lefty een hit, een ‘double' zelfs. Daartegenover stond een regen van hits van de Cubaanse krachtpatsers die door al dat slaggeweld de wedstrijd beroofden van het laatste restje spanning. Via 4-3 in de zesde en 6-3 in de zevende inning werd het 9-3 in de achtste. Eindelijk zwegen toen de knuppels.

NEDERLAND 010 002 000=3-  6-1
CUBA            010 021 23x=9-17-1

Werpcijfers Nederland:
Diegomar Markwell (3 innings) 0-2-4-0,
David Bergman (2) 1-1-3-0,
Michiel van Kampen (2) 0-0-6-0,
Nick Veltkamp (2 man) 0-0-1-1,
Berry van Driel (1) 0-0-3-0.

Cuba: Miguel A. González (5 + 2 man) 5-0-5-1,
Maikel Folch (4) 4-1-1-0.

Winnaar: Folch.
Verliezer: Van Kampen.

Homerun Nederland:
Sidney de Jong, 6e inning (+1);
Cuba: Eriel Sánchez, 5e inn. (+1).

Slaggemiddelden Nederland:
Jeffrey Arends 1.000 (1 uit 1),
Vince Rooi en Mark-Jan Moorman, beiden .333 (1 uit 3),
Raily Legito, Sidney de Jong en Martijn Meeuwis, allen .250 (1 uit 4).
Cuba: Yolbis Borroto .667 (2 uit 3),
Eriel Sánchez en Ariel Borrero, beiden .600 (3 uit 5),
Rolando Meriño .500 (2 uit 4),
Leonys Martin .500 (1 uit 2),
Giorvis Duvergel en Yoelvis Fiss, beiden .400 (2 uit 5),
Adonis Garcia en Yoilán Cerce, beiden .250 (1 uit 4). 

Tekst: Loet van Schellebeek